Τα λόγια κομμάτια

Κοιτάς μ' ένα βλέμμα φωτιά να χάνεις τα τρένα
τα όνειρα γίναν σιωπές βαγόνια αραγμένα
Δεν είναι που όλα πήγαν στραβά, τη μοναξιά δε φοβάσαι
Τα λόγια που πίστεψες δε θες να θυμάσαι

Τα λόγια κομμάτια,......καπνός οι στιγμές
Τα λόγια θα μείνουνε λόγια, άλλα λόγια δε θες

Γυρεύεις στο σκοτάδι ένα φως, η ανάσα σου τρέχει
Σε πνίγει του κόσμου η βουή που τέλος δεν έχει
Μαζί του σε παίρνει ο καιρός, οι εικόνες αλλάζουν
Στα χείλη παγώνει η φωνή κι οι λέξεις διστάζουν

Τα λόγια κομμάτια,......καπνός οι στιγμές
Τα λόγια θα μείνουνε λόγια, άλλα λόγια δε θες

Τα παράπονα μιλούν

Τι να σου πω
πως πεθαίνω κάθε μέρα για να μπορέσω να ζω
πως κλαίω με τους στίχους από έναν άθλιο σκοπό...

Τις μέρες που περνώ σ' ένα κελί που με πνίγει
και μαζεύω τα κομμάτια που τις νύχτες σκορπώ
μα όσο σκέφτομαι, σε σκέφτομαι, σε σκέφτομαι
κάποτε θα σ' το πω

Τα παράπονα μιλούν και για σένα μου λένε
που με κάνεις να δακρύζω, κάποια μέρα θα σ' το πω
μα μόλις έρχεσαι ξεχνώ, ξεχνώ τι να πω

Τι να σου πω
πως ξεχάστηκα για χρόνια μόνος και περιμένω
γιατί στο πλάι μου ελπίζω να ακουμπήσεις τελικά
να σωθώ